समाजवाद (कविता)

भीम राई (माक्पाली कान्छा)–
दाजै † त्यो उज्यालो
आउ“दैन रे
हाम्रो गाउ“मा ?
पस्दैन गरे हाम्रो
झुपडीभित्र
छिर्दै–छिर्दैन रे
हाम्रो घरतिर ?
के भइरहेछ
दाजै
हाम्रो समाजवादी गाउ“
ठूला–ठूला महलको वरिपरि ?
वाथरुम र सिटिङरुमहरुमा
चोटा, कोठा
र डाइनिङहलहरुमा
अलमल गरिरहने भए
हाम्रो झुप्रो र छाप्रोहरुमा
नपस्ने नै भए
किन आउनु समाजवाद
किन बन्नु समाजवादी गाउ“
दाजै
उज्यालो देख्नै
नपाउने भए
किन पो बन्नु हौ ?
समाजवादी यात्री
पल्लो घरको
छिड्किनीबाट
घुमाउरो बाटो बनाएपछि
घरभित्र–भित्रै
टेकेर हामीलाई
घुमाउ“ने भ¥याङ बनाएपछि
ल्याइने समृद्विले
के मुक्ति दिन्छ र खै
दाजै
छिरेको
अलिकति प्रकाश त
कागज पोको बनाएर
छि“डिहरु नै टालिदिएपछि
कसरी पो आउ“छ हौ
समाजवाद ?
दाजै
उज्यालोको खोजीमा
निस्केका बटुवाहरु
अगुवा नै बाटो हगुवा
परेपछि
आफ्नै महलको भित्ताले
छेकेर झुपडीको खुसी
अलमलाई दिएका छन रे
समाजवादको सपना
र
समृद्विको बाटोलाई
आफ्नै घुर्यानमा राखेर
पूजीवादको
अथाह खेती लगाउ“दै
अहिले
बन्दैछन रे
विश्वकै
नमूना व्यक्ति
महान विचारक
कुशल दार्शनिक
दाजै के
यही हो र
हाम्रो सपना
तै र त दाजै
के देख्नु
समाजवादको सपना ?
किन हिड्नु समाजवादी
यात्रामा ?
कहा“ बनाउ“नु समृद्व समाज ?
कति लाग्नु यस्तैको पछाडी
कसरी हेर्नु
आफ्नै तर बिग्रेका मान्छेहरु
त्यसैले
दाजै
असली समाजवादका लागि
खोजुङ हौ
अब आफ्नै दौतरीहरु ।।
प्रकाशित मिति २००७६ कात्तिक ४