(गजल) सविता भुजेल

अक्कर भन्दा पनि अप्ठेरोउकालो बोकेर
बा’को जीवन बित्यो साहुको कोदालो बोकेर

अन्तमा तिम्रो समिपमा यसरी पुग्ने रहर छ
जसरी थोपा पुग्छ नदी चोटको भङ्गालो बोकेर

बच्चाले आमाको पटुकीमा सामल मात्रै देख्यो
ल्याए छिन् दिलमा अपमानको भुइचालो बोकेर

तिम्रो महललाई तिम्रै चमकले अ“ध्यारो बनायो
ओ शहर म आउ“दै छु गाउ“बाट उज्यालो बोकेर

खोटाङ